شوربختانه نه تنها یاران دبستانی ما احمد قصابان، مجید توکلی و منصوری عزیز از بند ستم و آزادی کشی آزاد نشدند که دیگر دوستانمان نیز به بند کشیده شدند.

پرسشی ک شایسته است از خود بپرسیم این است که تا کی باید پاسخ خواسته هایمان داغ و درفش باشد؟ تا به کی باید به جرم آزادی خواهی به بند و زندان کشیده شویم؟ آیا نباید کلیت ملت آزادی را پیش از نان فریاد زند؟ آیا آزادی مولد نان نیست؟ تا به کی منزلت انسان ایرانی باید لگدکوب اراده ملوکانه گردد؟

آیا ما ملت نمی خواهیم پس از سالهای متمادی به آقایی و سروری برسیم؟ تا به کی باید زیر پرچم نظریه مجعول ولایت فقیه به مسلخ کشیده شویم؟ آیا زمان آن نرسیده که همگی برای فراگیری و آموزش حقوق ملت و رسوایی حکومت دینی به پاخیزیم؟

دوستان دربند من از آزادی خود شرمسارم مرا در جمع خود پذیرا باشید.