خبری که نماینده مهاباد در رابطه با هزینه یک میلیاردی میهمانی آقای حداد عادل برای نمایندگان دوره هشتم پارلمان داده بودند اگر چه با تکذیب رئیس مجلس همراه شد و ایشان در صفحه تلویزیون هزینه این چنینی را تکذیب فرمودند ولی این تکذیب بر بستر ناآگاهی افکار عمومی استوار بود چرا که با احتساب هزینه هتل حدود دویست نماینده که هریک تعدادی همراه نیز با خود داشته و دست کم دو شب در تهران نشیمن گرفتند این هزینه به هیچ روی دور از انتظار نمی نماید.

فریب افکار عمومی از سوی سردمداران رژیم هر چند به امری عادی و روزمره بدل شده و چندان حساسیتی را بر نمی انگیزد و افکار عمومی در قبال این گونه اخبار مصونیت یافته است و به نوعی اعداد و ارقام و تعداد صفرها دیگری اثری در مردم ندارد و ملت به نوعی فراموشی دچار گشته اند اما باز هم یادآوری برخی مسائل از باب گوشزد نمودنشان از آنجا که خیلی از تاریخ بیانشان نمی گذرد و کسانی که با آن افاضات هنوز در مسندند و اینگونه عمل می نمایند چندان بیراه نیست.

در هنگامه شروع به کار مجلس هفتم در روزنامه ها می خواندیم در کمسیون ها از سرو نمودن میوه و شیرنی دوری می شود و از آن با عنوان ساده زیستی و کاهش هزینه ها یاد می شود، در هنگام شروع به کار دولت نهم آب گرم اداره ها و وزارت خانه را قطع نمودند، یا هنگامی که دولت آقای خاتمی هواپیمای تشریفاتی خریداری نمود، روزنامه ها او و دولتش را به یاد انتقاد گرفتند ولی پس از گذشت مدتی شاهد این بریز و بپاش ها در مجلس و نیز استفاده از همان هواپیما توسط وزیران دولت کنونی بودیم.

آیا باز هم باید فریب ساده زیستی و شعارهای پوپولیستی را خورد؟!

در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده همیشه یکی از دغدغه های شهروندان و به تبع یکی از محورهای تبلیغاتی و برنامه های عملی کاندیداها حول محور بهداشت و درمان شکل می گیرد، در امریکا و کشورهای اروپایی که شاهد شاخص های بالایی در زمینه بهداشت هستیم همچنان تلاش گسترده در جهت راضی تر نمودن شهروندان انجام می گیرد، ولی شوربختانه در کشور ما همواره یکی از دغدغه های هم میهنانمان هزینه های بیمارستانی می باشد که حجم گسترده ای از نقدینگی ایشان را می بلعد.

در ویژه نامه نوروزی "اعتماد" گزارشی راجع به بیماران ایدزی چاپ شده بود که در آن بیان می داشت تنها بیمارستان خمینی اقدام به بستری نمودن این بیماران می نماید و بیمه ها نیز از زیر پوشش گیری این قشر از جامعه سر باز می زنند.

با این تفاسیر و نیز عنایت به رشد قابل ملاحظه درآمدهای ارزی کشور به مدد افزایش قیمت جهانی نفت، به نظر می رسد بیش از هر زمان دیگری اولویت بیمه همگانی و رایگان شدن هزینه های بیمارستانی احساس می شود، ولی باز هم با کمال شگفتی در اخبار می شنویم هزینه های درمانی که ابتدای آن با ویزیت پزشک آغاز می شود، 50 درصد افزایش یافته است!

بسیاری از امور چون این موضوع و نیز هزینه های آموزشی در کشورمان وجود دارند که جدای از سیاست می باشند و تغییر شرایط در آنها می تواند فارغ از نوع حاکمیتی که بر سر کار است و فارغ از دولتی که اداره جامعه را برعهده دارد به خواست و مطالبه شهروندان بدل گردیده و از این رهگذر آرامش روانی به جامعه تزریق شده و فرصتهای برابری برای شهروندان در جهت استفاده از امکانات آموزشی کشور فراهم شود.

همانطوریکه شاهد بودیم در طی هفته گذشته عبور مشعل المپیک از کشورهای اروپایی با واکنش های بعضا" خشونت آمیزی از سوی فعالان حقوق بشر در این قاره مواجه شد، این موضوع می تواند الگویی برای ما ایرانیان در برخورد با المیپک پیش روی باشد.

فعالان حقوق بشر در کشورمان و ایرانیان خارج از کشور می توانند گفتمان تحریم این المپیک را به گفتمان روز بدل نموده و از این رهگذر ضمن ایجاد اتفاق میان خود، فشار بر رژیم به منظور احترام نهادن به کرامت انسانی و رعایت ضوابط جهانشمول حقوق بشر را بیشتر نمایند.

از هم اکنون اگر بتوان زمینه این گفتمان را فراهم آورد امیدواری نسبت به نتاج آن بسیار بالاست، چرا که حتی اگر این جنبش موفق به تحمیل اراده خود بر رژیم نشود باز هم از این رهگذر توانسته صدای خود و از آن بالاتر گوشزد نمودن حقوق تک تک افراد ایرانی را به ایشان برساند، در این میان همراه نمودن اعضای کاروان المپیک با این خواست و هدف از اهمیت فراوانی برخوردار است، که این نیز وابسیته به سطح فعالیت ها و غنیمت شمردن زمان دارد.

بمب گذاری در حسینیه سیدالشهدای شیراز پس از حمله به کاروانهای راهیان نور در صورتیکه همچون بمب گذاری در حرم امام رضا و ترور صیاد شیرازی کار خود رژیم نبوده باشد، نشانه دست نهادن گروههای مخالف بر شریانهای هویت بخش رژیم است.

به هر روی رابطه میان خشونت و فضای باز سیاسی یک رابطه معکوس است به این معنی که هر چه فضا برای نقد و ابراز عقیده گشاده تر باشد، فضا و میدان برای جولان خشونت کاهش می یابد.

هر چند این ترور با صرفنظر از نظریه اجرای آن توسط خود رژیم، یک ترور هدفمند بوده است، ولی به نظر می رسد هنوز زمان برای انجام عملیات رادیکال و چریکی نامناسب است و راههای بسیاری، طی نشده باقی مانده اند، هنوز مقاومت های مدنی و اعتراض های دسته جمعی امتحان نشده اند و فشار از پایین به منظور گشایش فضا و نیز تشکیل نهادهای تاثیرگذار مدنی جا برای کار بسیار دارند، به همین دلیل سرکوب گروههای چریکی و سیاه نمایی هدفهای ایشان توسط رژیم با استقبال عمومی قابل ملاحظه ای مواجه می شود.

ولی تمامی این تحرکات باید چراغ قرمزی برای مسئولان جمهوری اسلامی و به ویژه حاکم اصلی باشد که اندک اندک مقاومت میان ایرانیان در حال شکل گیری است و در صورتیکه این مهم به موقع پاسخ درخور نیابد عواقب خطرناکی را هم برای ایشان و هم برای کلیت ایران به همراه خواهد داشت، چرا که فضای خشونت خالی از عقلانیت بوده و عواقب غیرقابل پیش بینی با خود به همراه دارد.

از سال گذشته در اداره های تهران و از ابتدای امسال در شهرستانها سرویس ادارات حذف شدند، دولت با هر توجیهی که دست به این اقدام زده باشد، بار ترافیک شهرها را افزایش داده و تنش های مردم را افزوده است.

چرا که اکنون در ساعات اوج ترافیک که زمان بازگشایی ادارات و مدرسه هاست بار اضافی، علاوه بر بار معمول پیشین که ناشی از حذف سرویسهاست به  حمل و نقل شهری افزوده شده در حالیکه افزایش قابل ملاحظه ای که جوابگوی این نیاز جدید باشد در نظر گرفته نشده است.

کاهش هزینه های دولت از چنین راههایی بسیار اشتباه است و بار اصلی هزینه های پنهان چنین سیاستهایی را نخست مردم و سپس در طی یک چرخه معیوب خود دولت می پردازد.

در سفری که نوروز به کردستان داشتم، از ابتدای ورود و دریافت نقشه راهنمای سفر و نیز در جای جای شهر سنندج که چشم هر بیننده ای را به سوی خود می کشد، تصاویر بزرگی از صیاد شیرازی دیدم.

اکنون نیز که در حول و حوش روز ترور ایشان هستیم بد نیست به این موضوع پرداخته شود، جدای از خدماتی که ایشان در طول جنگ به میهن انجام دادند، نامشان برای مردم کردستان یادآور خاطرات دیگری است، که دلیل این همه تبلیغ نیز برای وی همین خاطرات است.

امید می رفت در سال پیش که به سال "اتحاد و انسجام اسلامی" نامگذاری شده بود، تلاش بیشتری برای همگرایی و دوری از افتراق ملی صورت می گرفت و اینگونه تحریکات به کمترینه ممکن می رسید، به هرروی نمایش تصاوری کسانی چون ایشان که نقش زیادی در کشتار مردم منطقه داشتند، کار شایسته ای نیست و می تواند در خشم فروخفته مردم کردستان و تحقیر آنان موثر واقع گردد.

فیلمی توسط یکی از نمایندگان پارلمان هلند به نام فتنه ساخته شده که در طی آن با نمایش تصاویری از حمله به برج های تجارت جهانی، سخنانی از قرآن در تایید اینگونه اقدامات خوانده می شود.

متاسفانه اینجانب امکان دیدن این فیلم را بدست نیاوردم و آنچه که نوشتم از منابع خبری گوناگون بوده، ساخت و نمایش اینترنتی این فیلم در کنار تئاتری 4 ساعته که براساس رمان آیه های شیطانی اجرا شد، ضرورت برخوردی گفتمانی میان مسلمانان و جهان مسیحی را ناگزیر ساخته است.

شاید اگر آقای خمینی در سالهای دهه 60 خورشیدی به جای صدور فتوای قتل سلمان رشدی نویسنده کتاب آیه های شیطانی با استقبال از این کتاب از پتانسیل های کلامی ادعایی اسلام در پاسخگویی به آن کتاب بهره می برد و به عنوان مثال کتابی در پاسخ به آن در ایران نگاشته می شد، ما امروز شاهد خشونت کمتری میان مسلمانان و جهان غرب می بودیم، همین امروز نیز هنوز این فرصت باقیست تا کسانی که ادعای جهانشمولی اسلام و فارغ بودنش از خشونت را دارند و آن را دینی رحمانی می دانند با استفاده از شرایط حاضر اقدام به ساخت فیلمی در جهت نمایش جنبه های رحمانی این دین نمایند و با تلطیف فضا، فرصت و میدان را از خشونت طلبان و رادیکالیسم اسلامی بگیرند.

آیا واقعا" جهان اسلام فاقد این روشن بینی و پتانسیل است؟!

امروز اول فروردین نخستین روز سال نوی ایرانی است، این روز فرخنده را به به تمامی پارسی زبانان و همگی کسانی که در هر کجای جهان این روز را گرامی می دارند، شادباش می گویم.

جای بسی خوشنودی و خوشحالی است که نیاکانمان بهترین موقیعت زمانی را که زمان اعتدال طبیعت است را به همراه نیکوترین خصایل انسانی مبدا سال خویش قرار دادند و فرزندان برومند ایشان نیز در طول تاریخ و زیر فشارهای بیگانگان و مهاجمان و از جمله در طی سالهای پس از انقلاب که تلاش بسیاری برای محو مظاهر ایرانیت انجام شد این آیین انسانی را به بهترین نحو ممکن حفظ و حراست نمودند.

اکنون نیز امیدواریم این سال جدید سالی بهتر از سالهای گذشته برای تمامی ایرانیان چه در داخل کشور و چه  خارج از مرزها و در کل برای تمامی مردم جهان باشد و شاهد سالی به دور از جنگ و استقرار صلح و به حاشیه رفتن خشونت ها باشم.

اکنون به این مناسبت بار دیگر قصد دارم دغدغه خویش را با شما در میان نهم، معتقدم بهترین وسیله برای حفظ و حراست از امنیت و کیان کشور تسلط و نفوذ معنوی و فرهنگی کشور در میان همسایگان و حتی میان مردم جهان است، به این دلیل نخستین و در دسترس ترین عامل را همین نوروز باستانی با پتاسنیل های عظیم فرهنگی و مطابقت کامل آن با اخلاقیات انسانی می دانم و معتقدم به بهترین شکل زمینه جذب و جلب نظر مردم دیگر کشورها را به سوی ملت ایران داراست، شاید دیگر زمان آن فرا رسیده باشد به دور از تعصبات ایدئولوژیک و مذهبی با دیدی انسانی تر و بر پایه فرهنگ ایرانی با دیگر کشورهای به ویژه کشورهایی که در آنها آیین نوروزی گرامی داشته می شود ارتباط برقرار نموده و به تنظیم روابط بپردازیم.

شاید در هیچ کشوری و در هیچ زمانی چون روزهای فرا رسیدن نوروز چنین جنب و جوشی در میان ملتی ایجاد نگردد که طی آن همگی به نظافتی عمومی کمر بسته و با حسن خلق با یکدیگر برخورد نمایند و چنین گسترده به دید و بازدید و مسافرت مبادرت کنند، باید قدر چنین آیین های ملی را نیک بدانیم.